سیاره ای که در میان سیارات منظومه شمسی بیشترین جاذبه را دارد

ستاره تابی یا KIC 8462852، یکی از ستارگان موجود در صورت فلکی ماکیان است که در فاصله 1300 سال نوری زمین واقع شده و از ستارههای نوع F به شمار میرود. مسافت هر سال نوری برابر با 9.5 هزار کیلومتر تخمین زده میشود. هر سازهای که در مدار این ستاره ساخته شده باشد، به اندازیای بزرگ است که نور این ستاره را به شکل قابل توجهی مسدود میکند. جیسون رایت (Jason Wright) به عنوان یکی از ستارهشناسان موسسه ستی (SETI)، وجود چنین شرایطی (از دست رفتن گرما) در ستاره تابی را رد میکند. در این عنوان که جزو بهترین بازی های بقا زامبی اندروید است باید به جمع آوری منابع، دزدی کردن و ساخت ابزار آلات و نهایتا رویارویی با دشمنان بپردازید تا زنده بمانید.

این مولکولها میتوانند در سنتز کردن امینواسیدها که اجزای مولکولهای آلی پیچیده تری اند ، نقش مهمی داشته باشند. در حقیقت بی نظمی در مدار اورانوس، ستاره شناس فرانسوی «الکسیس بووارد» (Alexis Bouvard)، را به این فکر انداخت که ممکن است سیاره دیگری در حال اعمال و وارد کردن نیروی گرانشی باشد. در واقع بدون وجود یک نیروی کنترلی، سیارکها و یا اجرام تشکیل دهنده این ستاره ممکن است به حالت یک دیسک تغییر شکل دهند؛ چرا که هر جسم در این مدار، ممکن است تحت تاثیر اجرام دیگر در نزدیکی خود قرار بگیرد. با این رقم، 455 مرتبه میتوان تمامی ایالاتهای قاره آمریکا را در کنار هم قرار داد!

چرا که با بررسی خورشید میتوان به شناخت بهتری از ستارههای مشابه آن دست پیدا کرد. در این سال، تلسکوپ فضایی کپلر (Kepler Space Telescope)، سعی بر آن داشت سیاراتی مشابه با ویژگیهای زمین را در مدار هزاران ستاره دیگر مورد بررسی قرار دهد. در واقع هر جسمی که در نزدیکی یک ستاره قرار داشته باشد، با دریافت نور این ستاره مقداری از آن را جذب و مقداری را در طول موجی بلندتری مجددا از خود منتشر میکند.

اساسا در پی وقوع این پدیده، ابر سازه بیگانگان باید شروع به گرم شدن کرده و مقداری از انرژی این ستاره را نیز به خود جذب کند. زمانی که بچهها بزرگتر میشوند، کدی شروع به رفتارهای بیبندوبارانه میکند و این موضوع باعث ناراحتی کوئنتین میشود و بنجی را به گریه و زاری میاندازد. برای درک صحیحتر این موضوع، تصور کنید که یک شی بسیار بسیار بزرگ از بین زمین و خورشید عبور میکند. یک پادشاهِ تمام عیار بود گیرم چون زیادى خوب بود اوامرى که صادر مىکرد اوامرى بود منطقى.

چنین ساختار عظیمی اگر در مدار خورشید ساخته شود، شعاع آن چیزی در حدود 149 میلیون کیلومتر و محیط آن حدودا 940 میلیون کیلومتر خواهد بود. اگر مریخ در گذشته دارای بیوسفری شبیه زمین بود، مریخ ممکن است دارای ذخایر زیرسطحی نفت و گاز طبیعی باشد نشان دهنده زندگی گذشته زندگی ممکن است هنوز در این ذخایر وجود داشته باشد. این در حالی است که ستارهشناسان دریافتهاند میزان روشنایی ستاره تابی در طول این رصدها، به میزان 22 درصد افت میکرده و هنوز هیچ دلیل قانعکنندهای برای این اتفاق عجیب مطرح نشده است.

این موضوع، در مورد ستاره تابی (Tabby’s Star) صدق میکند و با گذشت 2 سال، هنوز دلیل قانعکنندهای در مورد رفتار این ستاره به دست نیامده است. اگر ستاره تابی توسط مجموعهای از اجرام فرازمینی احاطه شده باشد، حجم این سیارکها حتی از ستاره مرگ (Death Star) در جنگ ستارگان (Star Wars) هم بزرگتر خواهد بود! عموما، تمامی ستارهشناسان، احتمال وجود ابر سازه بیگانگان در مدار ستاره تابی را رد کردهاند؛ اما پرسش اساسی این است که در صورت واقعی بودن این ایده عجیب و غریب، حجم و اندازه این ساختار بیگانه چقدر خواهد بود؟ این مقالات نتیجهگیری میکنند که احتمال وجود آب مایع در نیمکرهای که رو به ستاره است (در حالتی که سیاره در قفل کشندی باشد) یا در منطقهی استوایی سیاره (در حالتی که سیاره در تشدید مداری ۳:۲ باشد) وجود دارد.

از آنجا که این مقدار تقریبی است، احتمال دارد که ستاره تابی در فاصله 1680 سال نوری و یا 1030 سال نوری زمین واقع شده باشد. KIC 8462852 یک ستاره از نوع F با فاصله 1300 سال نوری از زمین است که حرارت بسیار بیشتری نسبت به خورشید دارد. این ستاره، 1.43 برابر نسبت به خورشید جرم بیشتری داشته و قطر آن نیز 1.58 برابر نسبت به آن برتری دارد. مدل مذکور که «مجموعه دایسون» نام دارد، با سادگی بسیار بیشتری نسبت به «کره دایسون» ساخته میشود. حرکات رزمی و قدرت بندی که شانگ چی دارد، کیتی و تمام حاضران داخل اتوبوس را متحیر میکند.

این در حالی است که همین سیگنال فاصله زمین تا ماه را تنها در حدود 1.3 ثانیه پیمایش میکند! ماه تنها جسم آسمانی (پس از زمین) است که انسانها (طی مأموریتهای برنامهٔ فضایی آپولو) آن را دیدهاند و بر آن گام نهادهاند. این نمای نزدیک ، کهکشان MACS0647-JD را نشان می دهد ، دورترین جسمی که تاکنون شناخته شده است ، همانطور که از طریق یک عدسی گرانشی توسط تلسکوپ فضایی هابل تصویربرداری شده است.

برای ساخت چنین ساختار قابل توجهی، هیچ عنصر شناخته شدهای یافت نمیشود. از آن زمان ایده سیاره 9 که به نام سیاره X نیز شناخته میشود، جلب توجه بسیاری کرده است. ستاره تابی و الگوی نوری عجیب این ستاره ، برای اولین بار در سال 2015 توجه ستارهشناسان را به خود جلب کرد. چنین ساختاری با فعالیتهای منحصر به فرد خود، میتواند الگوی نوری عجیب ستاره تابی را توضیح دهد. شعاع این مجموعه از اشیا، میبایست 5 برابر بیشتر از خورشید بوده و حتی از ستاره تابی نیز بزرگ باشد!

به طور معمول، زمانی که یک سیاره فرازمینی از مقابل ستاره عبور میکند، موجب مسدود شدن تابش نور آن به سمت زمین میشود. وسعت این سازه عظیم در داستان علمی تخیلی رینگورلد، چیزی در حدود 1.6 میلیون کیلومتر است و میتواند تابش نور خورشید را از دیدگاه یک ناظر در راستای آن، به طور کامل مسدود سازد. سازهای با شعاع 3.4 میلیون کیلومتری، به اندازهای بزرگ است که ارسال یک سیگنال رادیویی از یک سمت آن به سمت دیگر، حدودا 11.6 ثانیه زمان میبرد! با این تفاسیر، به چه علت دانشمندان از نسبت دادن الگوی رفتاری ستاره تابی به بیگانگان، سر باز میزنند؟

اما ستاره تابی به وضوح توسط یک مجموعه کاملا جامد از اشیای فرازمینی احاطه نشده؛ چرا که نور این ستاره همچنان قابل دیدن است. گرچه Subnautica نسبت به دیگر بازیهای سبک بقا بسیار امیدبخشتر و آرامبخشتر بوده و با اینکه روی آبهای یک سیاره بیگانه تنها ماندهاید، شرایط آنچنان پراسترس و خطرناک نیست. یک سیاره غولپیکر و عظیم همانند مشتری، در بیشترین حالت تنها قادر است 1 درصد از نور ستاره خود را محدود کند.

این خرده سیاره در کنار یک سنگ بزرگ که مدتها است با نام توتاتیس مورد مطالعه قرار گرفته از نزدیکی زمین عبور کردند. در این حلقه، مجموعهای از سیارکهای ریز و درشت قرار دارند که در فواصل مختلفی از همدیگر واقع شدهاند. هر چند، میخواهم دو چیز را به شما یادآوری کنم از داستان گلدیلاککه ممکن است زیاد به آن فکر نکنیم ولی فکر میکنم بسیار به اینجا مرتبط است. مریخ دارای دو ماه کوچک با شکل نامنظم به نام های «فوبوس» و «دیموس» است. آیو دارای شکل نسبتا بیضی است. از زمان کشف پلوتو در سال 1930 دانشآموزان بزرگ شدهاند و یاد گرفتند که منظومه شمسی دارای 9 سیاره است.

آندرس ساندبرگ (Anders Sandberg) به عنوان یکی از محققان موسسه آینده انسان بر این باور است که تنها راهحل پایداری اصول کره دایسون، مفهومی تحت عنوان «حباب دایسون» است. به عنوان مثال، در یک توضیح علمی آمده که رفتارهای نامنظم روشنایی این ستاره را باید به حلقههای یک سیاره فرازمینی نسبت داد. به عنوان مثال، ایستگاه فضایی بینالمللی با وسعت 108 متری، از دیدگاه یک ناظر مریخی بسیار بسیار کوچک دیده می شود! این سیاره در فاصله 215 سال نوری زمین واقع شده و به عنوان کوچکترین سیاره دنیا لقب گرفته است. عظمت این ساختار بیگانه باید چه مقدار باشد تا ستاره تابی، چنین الگوی نوری عجیبی را از خود منتشر کند؟

این ساختار غولپیکر، توسط تمدنی پیشرفته از موجودات فضایی ساخته شده و در اطراف این ستاره گردش میکند. این ستاره، هیچ نظم خاصی در انتشار نور ندارد و در بازههای زمانی مختلف، جسمی ناشناخته از رسیدن نور این ستاره به زمین جلوگیری میکند. این عمل سبب میشود که ناظران زمینی، این کره را همانند یک ستاره نورانی و یا منبع گرمایشی بسیار عظیم تصور کنند. این نیرو متصل می شود الکترون ها در داخل یک پتانسیل الکترواستاتیک اطراف هسته کوچکتر، که بدان معنی است که یک منبع خارجی انرژی برای الکترون برای فرار از مورد نیاز است.

کتی مک (Katie Mack) به عنوان اخترفیزیکدان دانشگاه ملبورن (University of Melbourne) معتقد است که ساخت این سازه بزرگ، نیازمند یک پیوند مولکولی بسیار قدرتمندتر از مولکولهای یافت شده بر روی زمین است. دیوید کیپینگ (David Kipping) به عنوان یکی از اخترشناسان دانشگاه کلمبیا (Columbia University)، معتقد است که رفتار عجیب ستاره تابی به علت عبور اشیای طبیعی از مقابل آن است. رفتار عجیبی که این ستاره در هنگام انتشار نور از خود نشان میدهد، سبب شده که دانشمندان وجود ابر سازه بیگانگان در مدار آن را علت این امر معرفی کنند.

دیدگاهتان را بنویسید