معرفی کامل جمهوری تاجیکستان

داستان اصحاب کهف در زمانی به وقوع پیوست که تنازعی شدید در امر معاد و بعثت مردگان بین موحدین و مشرکین در گرفته بود، وقوع این قضیه و حدوث این حادثه که از هر جهت مشابه با مردن و زنده شدن جمیع خلائق است، شک و تردیدی برای منکرین باقی نمی گذارد. یه سوال ، چرا کوه ها به هم نمی رسند؟ کوه بابا که بهطرف غرب (یکه ولنگ) امتداد مییابد، در منطقهی سفید سنگ سرذولیج یکه ولنگ نیز حوض کلانی بالای قلهی معروف به «جرگگ» وجود دارد، که بسیار کلان و پر آب است. ترکیه برای علاقهمندان به جغرافیای کوهستان، دنیایی پر از اکتشافات است.

مرتفعترین نقطه کوه بابا قله «شاه فولادی» شاخهای از منشعبات کوه بابا است که در جنوب غرب بامیان قرار دارد و ارتفاع آن را از ۵۱۶۰ تا ۵۱۹۱ متر ثبت کرده اند. امیر است که سر ریزه کرده و رود بزرگی را تشکیل میدهد، و مسافتی طولانی را از یکه ولنگ تا بلخ طی میکند. وی که برای کشف رازهای پنهان اورست، پس از اولین صعود، هرسال صعود را تکرار کرده و تا سال ۲۰۱۱ تعداد صعود خود را به ۲۱ بار رسانده، با مشاهده وضعیت قله و تغییر آن طی این سالها، به شدت از عواقب گرم شدن زمین ابراز نگرانی کرده است.

منطقه شيرز به لحاظ ويژگي هاي خاص تاريخي، تفريحي و گردشگري توان تبديل شدن به يک منطقه نمونه گردشگري به لحاظ ظرفيت هاي غني فرهنگي و تاريخي را دارد. کوتل آق رباط: این کوتل در فاصله ۲۰ کیلومتری شمال غرب شهر بامیان قرار دارد و در مسیر بامیان – سیغان حدفاصل این دو منطقه است. این ولایت از شمال به سمنگان، از شمال غرب به ولایت سرپل و از شمال شرق به ولایت بغلان، از جنوب غرب به ولایت دایکندی، از جنوب شرق به ولایت غزنی از شرق به ولایت میدان و پروان و از غرب به ولایت غور محدود میشود.

این باستانشناس گفت: «بخش درب گنبد، شامل دو دهستان بلوران و درب گنبد، پیش از این به صورت محدود مورد بازدید باستانشناسانی از جمله دهقانیفرد و مرادی، قرار گرفته بود. درگذشته محل زیست هزارهها بسیار وسیع و شامل جلگههای قندهار، هیرمند، جلالآباد، ارزگان، زابل و غزنه میشده است؛ ولی بعد از قتلعام توسط عبدالرحمان و اخراج اجباریشان از سرزمینهای اصلی و پدری شان، هزارهها به مناطق کوهستانی محصور و محدود شدند. در مورد تعداد نفوس این ولایت، گرچه احصائیهی دقیق صورت نگرفته است؛ ولی طبق احصائیهی تخمینی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۰۵ بالغبر ۳۷۱۹۰۰ نفر اعلامشده است؛ اما صحت عامهی بامیان که واکسیناسیون فلج اطفال یا پولیو را انجام میدهد؛ آمار اطفال زیر پنج سال را ۱۹۷ هزار نفر اعلام کرده است و گفته است اطفال نیازمند واکسیناسیون فلج اطفال ۲۰٪ کل جمعیت بامیان را تشکیل میدهند.

به سبب مهجرت اسپانیایی ها وپرتغالی ها به این بخش که زبان مردم آن اسپانیایی و یا پرتغالی است. این جهیل در بین مردم محل معروف به «جهیل میخو» است. جهیل درهی چاشت که در ابتدای ناوه دره چاشت قرار دارد، یکی از مناظر دیدنی و جالب طبیعی و توریستی است. از پایین جمیل آب انسانی آن جریان مییابد و با رود بند امیر در متعلقهی دهن درهی چاشت یکجا میشود. رودی است که بهاندازهی شش آسیاب آب دارد، این آبها از منطقهی موسوم به هفتچشمه که نزدیک قریهی ده سرخک سر درهی چاشت واقعشده است، سرچشمه میگیرد و در طول دره، آبهای زیادی به آن میریزد و در انتهای قریهی «پیشاه» و نارسیاه به دهن درهی چاشت، حوض بسیار کلانی را تشکیل میدهد.

از قدیم مدیم ها آورده اند که در روستایی دور افتاده دو دوست به نام های رستم و سهراب که بایکدیگر بسیار صمیمی بودند زندگی میکردند آن دو بسیار با هم صمیمی بودند ان دو گوویی از برادر هم به یکدیگر نزدیک تر بوودند، در یکی از روزهای گرم تابستان سهراب و رستم مانند همیشه در مزرعه مشغول کار بودند آن دو پس از ساعت ها کار وتلاش بسیار در زیر سایه ئ درختی که میان دو کوه قرار داشت سفره ای پهن کردند و مشغول غذا خوردن شدند .

تنها منبع سوخت محلی این منطقه درختچه ای به نام ترسکین است. سنگنبشتهٔ بیستون بر سنگهایی از جنس آهک ایجاد شده که از آثار رنگ لعاب قهوهای مانندی که پس از همراه شدن با ذرات اکسیده شده آهک و همچنین بقایای سربی که در چند سطر نخست اثر دیده شدهاست به نظر میآید در پایان کار برای افزایش طول عمر اثر تمام نمای آن را با اندودی ناشناخته پوشاندهاند در اخبار و روایات محلی معاصر ایران اینطور شایع شده است که در کوه بیستون پیکر نه درویش نقش شدهاست. دربارهی اصل و منشأ هزارهها نظریههای مختلفی توسط مستشرقان و نویسندگان بیانشده است از جمله (ژ – فیریر) معتقد است که هزارهها از ساکنان اصلی افغانستان اند، طبق نظر وی هزارهها، در زمان اسکندر مقدونی در محلی زندگی میکردند که اکنون در آنجا (هزارستان ساکن هستند.

وی با استناد به نوشتههای مورخ یونانی معتقد است که اقوام ساکن در این مناطق از اجداد هزارههای کنونی شمرده میشوند. طبق نظر وی «هزاره» یعنی سعادت پایبند. همچنین وی به تصحیح متون تاریخی قدیمی نیز اشتغال داشتهاست. این کوتل معبری بسیار قدیمی بین شمال و جنوب افغانستان است و بیشتر رفتوآمدها درگذشته از کابل و دیگر ولایتهای جنوب بهطرف صفحات شمال و بامیان و بالعکس بیشتر از این کوتل صورت میگرفت. فیریر، برای اثبات ادعای خود، از نوشتههای مورخ قدیمی یونانی «کورتس» دربارهی حملات زمستانی اسکندر مقدونی، به مناطق مرکزی افغانستان استناد میکند. اگرچند عدهای به دلیل شباهت قیافهی هزارهها با مغولها، هزارهها را از اخلاف سربازان انتقالیافته توسط چنگیز خان که جایگزین ساکنان اصلی مناطق مرکزی شد، میدانند.

اکنون بخش اعظم ساکنان بامیان را هزارهها، تشکیل میدهند. طبق برخی از آمارها هزارهها ۳۰٪ از کل جمعیت افغانستان را تشکیل میدهند و بخش اعظم آنان در مناطق کوهستانی زندگی میکنند و از طریق مالداری و زراعت امور زندگی خود را میگذرانند؛ ولی اکنون در تمام ولایات افغانستان بهخصوص در ولایات بامیان، دایکندی، بادغیس، غور، بدخشان، پروان، کابل، غزنی، مزار شریف، هرات، قندهار، فرا، نیمروز، هیرمند، جوزجان، قندوز، تخار، وردک میدان، بغلان و … این پنج رود از درههای نرگس، تگاب برگ، سیاه دره، غرغری، مهر و تره پس، با همین نام ها به این منطقه ریخته و دریای پنجاب را تشکیل میدهند که بعد از پشت سر گذاشتن پنجاب به دریای هیرمند میریزد.

سرانجام بعد از انقلاب بلشویکی ،پس از یک دوره کوتاه مدت استقلال در سال1921 تحت سیطره حکومت بلشویکی درامد و در مرزبندی سیاسی سال 1924 جمهوری خود مختار شوروی تاجیکستان جزء ازبکستان شد. این روستا در دهستان دوهزار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر از سه خانوار بودهاست. این روستا در دهستان بلده شرقی قرار دارد و بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۴۰ نفر بودهاست. این روستا در دهستان تمشکل قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۵۳ نفر بودهاست.

در حالیکه ۹۱۵۹ صعود موفق توسط ۵۲۹۴ نفر به کوه انجام شده است. کوه عروس، از کوههای مشهور پنجاب است، که منبع آب برای تمامی مناطقی است که در دامنهی آن قرار دارد. رودها، و حوضهای آبی و چشمههای فراوانی در هر دره آن جریان دارند، چنانکه گفته اند: «چهار رودخانه از کوههای بامیان سرچشمه میگیرد: یکی از آنها داخل بلاد هند میشود و دومی مرو رود را سیراب میکند و سومی بلخ را سیراب میکند و چهارمی سیستان را و آنچه از آن افزونی کند، در دریاچهای به نام زرهی جمع میشود.

دیدگاهتان را بنویسید